Gedragstests

In de rasstandaard van de beauceron (vertaling van Jan de Gids en Nicolien Langereis 2003), staat over het gedrag vermeld:

Gedrag en karakter: vrij bij benaderen en zonder vrees. De uitdrukking is vrijmoedig, nooit vals, schuw of onrustig. Het karakter moet braaf en onverschrokken zijn.

Fouten: Elke afwijking van de voorgaande punten moet als fout worden aangemerkt maar moet naarmate de ernst zwaarder aangerekend worden.

Diskwalificerende fouten: agressief of overdreven schuw.

De informatie in de rasstandaard is summier maar geeft wel een indicatie over het gewenste gedrag van een beauceron. In het boek “De Beauceron” geeft Truus Manders-Vanlier een uitgebreide beschrijving en toelichting op de ideale beauceron volgens de rasstandaard (zie pag. 158 – 175). Het boek is te verkrijgen via het secretariaat van de BCN.

Uit onderzoek weten we dat angst zowel als agressie krachtige genetische componenten hebben en sterk aan volgende generaties worden doorgegeven. Beaucerons die zeer angstig en/of agressief zijn behoren niet te worden ingezet voor de fokkerij. Honden die slecht herstellen van stressvolle situaties hebben een zwaar leven en ook met deze honden moet niet worden gefokt. Buiten dit zijn angst (schuwheid) en agressie diskwalificerende fouten, gezien de rasstandaard van de beauceron.

Sinds haar oprichting op 10 september 1977 heeft de Beauceronclub Nederland (BCN) voortdurend aandacht gehad voor de ontwikkelingen in het gedrag van de beauceron. Op bescheiden schaal werd met de fokkerij van de beauceron in Nederland gestart. Problemen die men tegenkwam waren gezondheidsproblemen (met name HD) maar het gedrag van de beauceron baarde ook zorgen. Angst bleek een veel voorkomend probleem te zijn in het ras. De gedragstestcommissie (GTC) werd opgericht (eerste naam karaktertestcommissie) en ontwikkelde een gedragstest voor de beauceron. De commissie heeft met de beauceron-gedragstest ongeveer 20 jaar lang de (fok) dieren van de leden van de vereniging getest. Deze test is in de loop der jaren bijgesteld naar behoefte. In 2003 heeft de Algemene Ledenvergadering van de beauceronclub besloten voortaan gebruik te maken van de gestandaardiseerde MAG-test. De 'eigen' beauceron-test werd afgenomen door 2 gedragskeurmeesters en duurde ongeveer 20 minuten. De test bestond uit 12 onderdelen, bij elf ervan was de eigenaar aanwezig. De 2 gedragskeurmeesters gaven na de test een advies aan de GTC die een besluit nam over elke hond. Er was geen vaststaande normering waaraan getoetst kon worden.

Vanaf 2003 worden beaucerons getest met behulp van de MAG-test. Aanleiding voor het ontstaan van de huidige MAG-test gaat terug tot de late jaren '80 en de beginjaren '90, toen Nederland werd opgeschrikt door een aantal ernstige bijtincidenten met Pitbulls. Reden voor het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (LNV; tegenwoordig Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) om dit type hond te verbieden en bovendien drie rassen op een lijst met potentieel gevaarlijke rassen te plaatsen. Deze rassen waren de Fila Brasileiro, de Dogo Argentino en de American Staffordshire Terrier. Het ministerie gaf de Universiteit van Utrecht de opdracht een valide en betrouwbare test te ontwikkelen om agressief bijten van een individuele hond van de 'gevaarlijke' drie rassen te kunnen beoordelen. Het ministerie had met de agressietest voor ogen dat alle honden van de drie genoemde rassen, daaraan toegevoegd de Rottweiler die ook steeds vaker negatief in het nieuws kwam als bijter en de Mastino Napoletano na een bijtincident in Amsterdam waarbij een kind werd gedood plus al hun lookalikes (honden zonder stamboom maar sterk gelijkend op deze rassen) getest zouden worden.

De wens al deze honden te testen stuitte al snel op problemen van praktische aard. Vandaar dat de Raad van Beheer het ministerie verzocht om akkoord te gaan met een verkorte versie van de bestaande agressietest. Verkort en daarmee met een betere praktische uitvoerbaarheid. Het ministerie ging akkoord mits de validatie en de betrouwbaarheid wetenschappelijk gegarandeerd bleef. Hierop ontwikkelde drs. Doreen Planta de MAG-test, deze staat voor Maatschappelijk Aanvaardbaar Gedrag, dat was in de jaren '97 en '98.

De BCN heeft besloten om vanaf 2003 beaucerons te gaan testen via de MAG-test. Dat betekende het einde van de beauceron-gedragstest.

Groot voordeel ten opzichte van de beauceron-gedragstest is dat de hele MAG-test is gestandaardiseerd. Bij elke hond horen de omstandigheden waaronder de test wordt gedaan hetzelfde te zijn. Dat maakt dat elke hond dezelfde kans heeft de test wel of niet te halen.

Een ander voordeel is dat de test gevalideerd is. Dit betekent dat wat je weten wil van een hond ook daadwerkelijk getest wordt. Een 100% garantie is niet te geven maar de MAG-test scoort voor 88% valide op 'bijter', waarmee de MAG-test een betrouwbare graadmeter blijkt voor wel of geen (mensen)bijter.